Hjólatúr

Breki og Helgafell í baksýn (HG2012)

Ég, Breki og Flosi fórum í fyrstu "upplandsferðina" á árinu í gær. Við hjólum nú stundum í hesthúsið að hitta afa Stebba eða Björk en við köllum það ekki upplandsferð. Við komum nú reyndar við í leiðinni og í bakaleiðinni þegar við hjóluðum í Kaldársel og þáðum kaffi.
Við fórum "gamla" Kaldárselsveginn því þar er ágætt að sleppa Flosa lausum. Að vísu er alltaf hætta á að rekast á hestamenn og við þurfum að vera vel vakandi og óla Flosa ef við sjáum glitta í þá. Einnig er alltaf hætta á að rekast á aðra hunda en þeim hefur fjölgað mikið á undanförnum árum sem ganga með hundana sína um þessar slóðir. Það er ekki skrítið þar sem þetta er frábært útvistarland. Þess vegna förum við oft snemma eða seint á kvöldin til að fá þessa verða fyrir minstu ónæði og til að fá þessa tilfinningu að við séum einir á ferð. Við þekkjum líka fáfarnar slóðir sem við förum stundum en þær er fæstar gott að hjóla.
Veðrið var ágætt, t.t. hlýtt en blautt og það gekk á með éljum. Við vorum vel klæddir svo það kom ekki að sök en hundurinn varð eins og drullusokkur.

Leiðangursmenn við skálann í Kaldárseli (HG2012)

Hvað fara margir hjólreiðamenn um Fossvoginn á degi hverjum?

Um 18 hjólreiðamenn höfðu fari um þessi gatnamót kl. 8:30 í morgun 

Það er löngu tímabært að hefja talningar á hjólreiðafólki. Fyrir þá sem vinna við eða rannsaka samgöngur er bagalegt að ekki séu til nákvæmar tölur yfir fjölda hjólreiðamanna. Talningar á bílum við götur eða gatnamót eru mikilvægar forsendur fyrir stefnumörkun og verkáætlun fyrir umferðamannvirki. Það sam gildir um hjólreiðar. Koma þarf upp teljurum við valdar hjólaleiðir í borginni. Með því móti fást marktækar tölur um raunverulegan fjölda hjólreiðamanna og hvar álagið er mest. Þá verður hægt að meta þörfina fyrir uppbyggingu hjólaleiða í borginni. Hvort, hvar og hvernig?

Fækkum bílum í miðbænum

(Mynd: HG2012)

Það er bannað á hjóla á gangstéttum á Laugaveginum. Það er heldur ekki nokkur ástæða til að hjóla á gangstéttum þar. Laugarvegurinn er ágætlega til þess fallin að hjóla á götunni. Það sama á við um flestar götur í miðbæ Reykjavíkur og miðbæjum almennt. Þar fellur hjólandi umferð vel að akandi umferð enda hámarkshraði lágur og hjólreiðamenn eru öryggir. Reiðhjól er í raun besta farartækið í miðbæjum.

En það er fleira sem er bannað á Laugaveginum. Þar eru hundar bannaðir. Ég er einnig sammála því. Hundar eiga lítið erindi í miðbæi að mínu mati. Sumu fólki stafar ógn af hundum og sumir hundaeigendur eru sóðar. Aðrir hundaeigendur hafa ekki nægan aga á hundinum sínum og svo eru hundar misjanflega vel til þess fallnir að vera þar sem búast má við margmenni. Sem sagt það er í mínum huga réttlætanlegt að banna hunda á Laugaveginum. Hins vegar þykir mér það einkennilegt að á sama tíma getur þú komið með 1500 kg. stálklump með þér þangað og það sem meira er að borgin skaffar þér stæði fyrir ferlíkið. Persónulega stafar mér meiri ógn af bílum en hundum. Bílum fylgir sannarlega sóðaskapur og ökumenn eru misjaflega hæfir til að aka bílum. Ég held að það ætti að banna bíla á Laugaveginum og Bankastræti frá Snorrabraut að Lækjargötu. Gerum allan Laugavegin að göngugötu ...og Strandgötuna í 220 einnig.


Borgarstiklur - Laugavegur sumarið 2011 from Borghildur on Vimeo.

Borgaryfirvöld í Reykjavík og nágrannasveitarfélögunum ættu að ganga lengra og leggja jafn mikla áherslu á að fækka bílum og hundum í miðbænum. Það væri t.d. hægt með fækkun bílastæða og lækkun hámarkshraða úr 50 í 30 eða jafnvel 15 km/klst og taka upp vegatolla. Með því móti myndi fjölga þeim sem ganga eða hjóla og miðbærin verður enn lífvænlegri íverustaður. Þetta hefur verið gert víða erlendi með góðum árangri, meira að segja á Broadway í New York af öllum stöðum. Mín skoðun er þessi: lækkum hámarkshraða í miðbæjum, fækkum bílastæðum, þrengjum götur og stækkum gangstéttar.

(Mynd: inhabit.com)

Niðurstöðufundur

Á vormánuðum var haldin opin fundur meðal bæjarbúa í Hafnarfirði varðandi hjólreiðar í bænum. Tilgangur fundarins var að afla gagna fyrir nefnd sem skipuð var um haustið og hafði það að markmiði að mót stefnu fyrir bæinn í málefnum hjólreiðamann. Nú hefur nefndin lokið störfum og kynnir skýrsluna

Fjarðarpósturinn 15. sept. 2011

Hér með er skorað á alla sem málið varðar að mæta á fundinn og kynna sér niðurstöðurnar

Meira af bílastæðum og sóun á landi í Krikanum!

Formaður knattspyrnudeildar FH var býsna harðorður á heimasíðu félagsins varðandi bílastæðvandamál við Kaplakrika. Þar bendir hann réttilega á að þegar stórviðburðir fara fram á svæðinu annar bílastæðið ekki þeim fjölda sem heimsækir Krikann.
Ég er hins vegar þeirrar skoðunar að í Kaplakrika eigi ekki að vera bílastæði. Ekki af þeim ástæðum að ég sé e-ð sérstaklega á móti bílum eða stæðum heldur vegna þess að þar er einfaldlega ekki pláss. Nú er svo komið að knattspyrnudeildin hefur ekki nægjanlegt æfingasvæði og þá þykir mér sem að allt of mikið svæði fari undir bíla. Vissulega kemur það sér vel þegar fram fara stórviðburðir, eins og áður getur, en það eru aðeins fáeinir dagar á ári. Miðað við hvað þrengir að Krikanum þá hafa FH-ingar ekki efni á að fórna svo stórum hluta af krikanum undir bílastæði.

Bílastæði í Krikanum

Ég er þeirrar skoðunar bílastæðið við kaplakrika ætti að fjarlægja og hefjast handa við að byggja upp æfingsvæði fyrir knattspyrnuiðkendur þar í staðinn. Aðeins verði stæði fyrir örfáa bíla og leið heim að húsunum til að færa aðföng og til að koma að sjúkrabílum, rútum og slökkvuliðsbílum. Bílastæðið verði hins vegar flutt út fyrir Krikann, norðan megin, á auða lóð sem þar er.
Svo er alltaf hægt að labba eða hjóla á leiki eða æfingar!

Football & Bicycles in Copenhagen from Copenhagenize on Vimeo.

Meðfylgjandi myndir sýna lítin hluta af gríðarlegum bílastæðum við HÍ og HR. Hér í HÍ hefur þegar verið tekin upp gjaldtaka við "skeifuna" fyrir fram aðalbygginguna en mér er ekki kunnugt um að slíkt hafi verið gert við HR. Sjálfur er ég gríðarlega ánægður með þessa gjaldtöku enda finn ég alltaf stæði þar þegar ég þarf á að halda og þarf ekki að ganga jafn langt til að sinna erindum mínum þegar ég kem á bíl. En þessar gjaldtökur hafa vakið viðbrögð meðal stúdenta og frekari hugmyndir um gjaldtöku eru mjög umdeildar.

(Bílastæði fyrir framan HÍ HG2011)

(Bílastæði við HR HG2011)

Camebridge háskóli er ein elsta og virtasta menntastofnun í heiminum og þar á bæ eru stjórnendur einnig að glíma við sama vanda og hér á land - of fá bílastæði og of mikið pláss og kostnaður við gerð og rekstur bílastæða. Þeirra ráð eru þau að banna nemum að koma á bílum skólann. Svo einfallt er það. Ein íhaldsamasta stofnun veraldar hefur tekið þá frammúrstefnulegu ákvörðun að hvetja nemendur til að notfæra sér reiðhjól og almenningssamgöngur fremur en að keyra upp að dyrum á eigin bílum (undantekningar eru gerðar fyrir fatlaða). Árangurinn hefur ekki látið á sér standa og Cambridge borg er í dag ein þeirra borga sem hefur náð hvað mestum árangri við að stemma stigum við bílvæðingunni.

Það sama verður ekki sagt um fjórar af stærstu borgunum í Florida.

Skemmtileg þróun við Nauthólsveg

Það hefur heillað mig hvernig hjólreiðamenn fara sínar eigin leiðir óháð aðstöðu fyrir hjólreiðafólk í borginni. Þannig hjóla hjólreiðamenn á móti einstefnu, á gangstéttum, á götum, göngustígum og yfir grasbala svo dæmi séu tekin. Allt eftir því hvaða leið þeir eru að fara og hvað reynist greiðfærast.
Myndin hér að neðan var tekin fyrir tæpu ári síðan og sýnir hvernig hjólreiðamenn hafa markað sín spor í jörðina við Nauthólsveg



(Slóðamyndun við Nauthólsveg HG2010)

 Á leið minni í Öskju í morgun rak ég svo augun í nýlega framkvæmd á sama stað. Svo virðist sem að samgönguyfirvöld í borginn sé með á nótunum og bregðast við á viðeigandi hátt. Þar hefur nú verið byggt upp undirlag fyrir samgöngustíg, væntanlega ætlaðan gangandi-og hjólandi vegfarendum, sem síðar verður malbikað.

(Framkvæmdir við Nauthólsveg HG2011)

Ef að samgönguyfirvöld er næm fyrir þörfum gangandi- og hjólandi vegfarenda geta þessir aðilar þróað samgöngnet borgarinnar í sameingu byggða reynslu þeirra sem nota. Oft hefur manni einmitt fundist sem að sú reynsla sem þegar er til staðar sé virt að vettugi við hönnun borgarumhverfisins. Vel gert!

Reykjavík chainsaw massacre

Í borginni stendur yfir umfangsmikið skógarhögg. Á hverjum degi eru stór tré felld miskunarlaust með það að markmiði að "fá útsýni" eða "opna garðinn fyrir sólinni". Það eru ekki mörg merkileg tré í borginni en saman mynda þau heild sem glæða mannlífið og gera okkur íbúunum kleift að færa daglegt líf út undir beran himinn.

Fjölnisvegur (HG 2011)

 "Útsýni" og "sól" er það sem Reykvíkingar sækjast eftir í sínum görðum. Á sama tíma hefur skipulag borgarinnar miðað að því að reysa Skuggahverfi.

Skuggahverfið (HG 2011)

 Það er með öllu óskiljanlegt hvernig skipulagsyfirvöld í Reykjavík gátu fundið það út að þetta væri líklegt til að auka lífsgæði Reykvíkinga. Ef það hefur þá verið haft að markmiði.

Hvernig væri nú að láta af þessu skógarhöggi og njóta þess að loksins sé að verða lífvænlegt í borginni. Sum þeirra trjá sem nú sæta ofsóknum hafa staðið lengur en flestir ábúendur í borginni. Beinið sjónum ykkar heldur að skipulagsfræðingunum og byggingaverkkunum sem vilja reisa sér minnisvarða um borgina. Ég er þó ekki að mælast til að þeir séu sagaðir niður.

Hafnarfjarðarbær er til í slaginn!

Fréttablaðið 4. maí 2011

Hún Margrét mín er með grein í Fréttablaðinu í dag. Hún er einn þeirra stjórnmálamanna sem hefur trú reiðhjólum sem samgöngutækjum. Það er mín tilfinning að þeim fari fjölgandi og vonandi verða þeir áberandi í baráttunni fyrir bættum aðstæðum til hjólreiða á Íslandi. Vel gert Magga Gauja.

Frumskógarlögmálið

Í nóvember árið 1859 gaf Charles Darwin út bók sína um uppruna tegundanna "Origin og the species". Upp úr þeirr bók er sprottin hugmyndin um að þeir hæfustu muni lifa af. Síðan þá eru liðin um 150 ár og líklega hefur engin hugmyndafræði fengið annan eins meðbyr og "Frumskógarlögmálið". Það þykir í raun ekkert eðlilegra en að þeir stóru éti þá litlu og fitni í samræmi við það. Þetta er okkur kennt, leynt og ljóst, af foreldrum okkar og samfélaginu. Við höfum upphafið kynstofna og við höfum mismunað kynjunum. Við höfum upphafið peninga og við höfum upphafið tæknina. Það höfum við gert á kostnað annarra gilda eins og samúðar og bræðralags.

Ég vil efast um tæknihyggjuna og ofurtrú á framfarir. Hvað þurfum við meira til að geta lifað góðu lífi? Þurfum við meiri peninga og stærri hús? Þurfum við stærri og hraðskreiðari bíla? Veraldleg gæði eru sjaldan fengin nema á kostnað annarra.

Ég er ekki viss um að Darwin hafi haft þetta í huga þegar hann gaf út sína merkustu bók. Það er stór munur á því að nærast, og að hlaða á sig spiki á kostnað þeirra sem að ekki komast undan.

Spyrjiði bara hlébarðann!

Hætturnar leynast víða



(Pressan 25. apríl 2011)

 Hvað finnst fólki um að skylda ferðamenn til að klæðast hjálmi við pálmatré?

Hjálmar



Mynd: cycle chic

Fyrir fáeinum dögum vatt sér upp að mér kona og sagði við mig í óspurðum fréttum: "þú átt að vera með hjálm" og bætti svo við "af hverju ertu ekki með hjálm?". Ég gerði mig líklegan til að svara, fyrir kurteisis sakir, þó ég reyni að forðast þessa umræðu. En hún gaf mér ekki færi á að svara og hélt yfir mér stutta tölu um ábyrgðarleysi frá manni sem væri að "agentera" fyrir hjólreiðum.

Mig langar að gera grein fyrir máli mínu eitt skipti fyrir öll.

Í fyrsta lagi þá er ekki skylda að nota hjálm á Íslandi og fullorðnu fólki er frjálst að hjóla með eða án hjálms. Og í öðru lagi þá hjóla ég stundum með hjálm og hvet börnin mín til að gera það. Ég neyði þau hins vegar ekki til þess og hóta þeim ekki með slysum eð örkumlun.

Í hvert skipti sem ég tek þátt í þessari umræðu þá kemur upp sá misskilningur að ég sé á móti hjálmum. Það er alls ekki svo. Þvert á móti þá er ég hlyntur hjálmum og hvet alla sem vilja nota hjálma að gera svo. En ég er alfarið á móti hjálmaskyldu. Af hverju kynni einhver að spyrja? Jú, vegna þess að rannsóknir sýna að hjálmaskylda hefur neikvæð áhrif hjólreiðar sem samgöngukost og er ekki til þess fallin að fjölga hjólreiðamönnum. Þar sem að hjálmaskylda hefur verið lögleidd hefur hjólreiðamönnum fækkað.

Árið 2007 birtist grein í tímaritinu Accident Analysis & Prevention undir fyrirsögninni: Drivers overtaking bicyclists: Objective data on the effects of riding position, helmet use, vehicle type and apparent gender eftir Ian Walker. Þar skýrir höfundurinn frá niðurstöðum rannsóknar á því hversu nálægt hjólreiðamönnum ökumenn keyra í umferðinni. Í niðurstöðunum kemur fram að Ökumenn aka nær hjólreiðamönnum en ella ef þeir eru með hjálm. Samkvæmt því þá er ég í raun í meiri hættu á að lenda í árekstri við bíl með hjálm á höfðinu heldur en ef ég skil hjálminn eftir heima.

Það hvort hjólreiðamenn hjóla með hjálm eða ekki á að vera val hvers og eins en ekki skylda. Ef við viljum virkilega auka öryggi hjólreiðamanna þá verður að fjölga þeim. Það hefur nefninlega sýnt sig að þar sem flestir hjóla þar eru fæst slysin á hjólreiðamönnum.

Myndin hér að ofan er frá Kaupmannahöfn en þar er sterk hefð fyrir hjólreiðum. Þegar ég tala við fólk um hjólreiðar berst talið oftar en ekki að Kaupmannahöfn og því hversu gott það sé að hjóla þar. Það sannast á öllum þeim fjölda sem hjóli borginni. Þar hafa Ráðamenn oft tekið umræðuna um hjálmaskyldu og alltaf komist að sömu niðurstöðu - að ekki sé rétt að skylda fólk til að hjóla með hjálma. Það hafi neikvæð áhrif og fækki hjólreiðamönnum. Ég vona að íslenskir ráðamenn komist að sömu niðurstöðu.

Konuna sem ég minntist á í upphafi hef ég þekkt lengi en ekki talað við í 20 ár eða svo. Hún gaf mér reyndar aldrei færi á að svara heldur skildi mig eftir orðlausan. Ég gladdist yfir því að við skyldum loksins rjúfa þagnarmúrin - það þurfti hjálma til! Ég var líka ánægður með að hún hefði svo sterkar skoðanir á hjálmum og vona að hún hjóli mikið ... með hjálm ef hún kýs svo.

15. mars. 2011

Uppruni myndar ókunnur. Vonandi verður engin óður.

Undanfarið hef ég hjólað allra minna leiða en bloggað minna. Ég hef jafnan sótt innblástur fyrir bloggið í ferðum mínum en að undanförnu hef ég ekki orðið var við neitt áhugavert. Að vísu mætti ég aftur kanínu í Öskjuhlíðinn, hvítri að þessu sinni, og svo hefur Tjaldur einn komið sér vel fyrir við enda flugvallarins í Vatnsmýrinni. Ástæður þessa andleysis er að finn í því að ég farin að hjóla með Ipod en slíkan grip hef ég ekki brúkað áður. Ég hef að vísu átt tækið í tæp tvö ár en hann hefur dvalið í kassanum frá því að Margrét færði mér hann í afmælisgjöf. En nú hef ég fundið not fyrir hann. Ég hef sett (með hjálp Odds Snæs) hljóðbækur inn á hann. Þessa stundina er ég að hlýða á sögu Péturs W. Kristjánssonar, "Pétur Poppari" eftir Kristján Hreinson í flutningi Gísla Rúnars Jónssonar. Sagan er einstaklega lifandi og skemmtilega skrifu af Kristjáni og Gísli hefur alltaf verið minn uppáhalds leikari. Pétur er einhver sú skemmtilegasta og viðkunnalegast persóna sem ég hef lesið um (eða í þessu tilfelli hlustað um) og ég kvíði því að að Gísli ljúku lestrinum. Satt best að segja á sagan hug minn allan á hjólinu þessa stundina og umhverfið svífur hjá án þess að ég verði var við neitt. "Algjört dúndur" eins og Pétur myndi segja.

Ekki er allt gull sem glóir

Skipulagsyfirvöld í Reykjavík hafa staðið öðrum sveitarfélögum framar í því að byggja upp hjólaleiðir. Skref í þá átt var gerð Göngu- og hjólaleiðakorts sem sýnir helstu leiðir og tengingar. Þar eru stofnleiðir merktar sérstaklega og maður skildi ætla að þar væru aðstæður eins og best verður á kosið. Það eru þær vissulega víða en ekki allsstaðar. Við Klambratún og Hringbraut fara um fjöldi hjólreiðamanna á degi hverjum. Umferð er þar mikil og flestir halda sig á göngu- og hjólastíg til hliðar við umferðina. En þar er undirlagið með vesta móti - gamlar brotnar hellur sem afar óþægilegt er að hjóla á.

Kortið er ekki fullkomið og leiðakerfið ekki heldur. Ég hef heimildir fyrir því að kortið sé í reglulegri endurskoðun og uppfærslu. Kannski er tækifæri til að beita kortinu og benda á þá staði sem borgin hefur þegar valið sem leiðir fyrir hjólandi og leggja áherslu á hvaða úrbóta er þörf. Borgin er full af stöðum sem þessum þar ekki er allt sem sýnist.

Hellur henta illa sem undirlag fyrir hjólreiðamenn á mikilli ferð - hvað þá veðraðar og brotnar. Hversu lengi haldið þið að ökumenn myndu sætta sig við undirlag sem þetta.

Hellulögn við Klambratún og Hringbraut (HG2011)

Af kortaveitu RVK

Viðgerðir

Ég er það sem kallast "mellufær" í viðgerðum - afsakið orðbragðið - á hjólum. Þrátt fyrir að hjólin bili sjaldan þá kemur alltaf eitthvað upp sem þarf að kippa í lag. Oftast eru það viðgerðir á slöngu sem mér leiðist óheyrilega enda finnst mér að sveitarfélögin ættu að sjá sóma sinn í því að sópa göngu- og hjólastíga reglulega en ekki einu sinni á ári. Maður sér sömu glerbrotin vikum og mánuðum saman og er farin að kalla þau með nafni. En nóg um það. Ég á flest þau verkfæri sem þarf til að sinna minni háttar viðgerðum. Eitt verkfæri hef ég alltaf með mér en það Cordo bike tool - kit sem inniheldur flest þau verkfæri sem þarf til að bjarga sér á götunni. Auk þess hef ég alltaf með mér bætur og smá olíu.

Cordo Bike Tool - kit
Fæst í Hjólaspretti fyrir 3-4000.- kr.

Hins vegar, þegar ég lendi í meiriháttar viðgerðum er um tvennt að velja: Að fara með hjólið í viðgerð -sem ég geri stundum, eða að ath með http://www.bicycletutor.com/. Á þeirri síðu er að finna myndbönd sem sýna leiðbeiningar við flestar viðgerðir og uppherslur varðandi hjól. Síðan hefur reynst mér mjög nytsöm auk þess sem ég hef hreinlega gaman af því að skoða myndböndin:

http://www.bicycletudor.com/

Það er miklu auðveldara að laga biluð hjól heldur flestir gera sér grein fyrir. Margir eru líka alltof fljótir að afskrifa hjólin sem ónýt þó aðeins sjái á þeim eða þau þarfnist viðgerðar. Mér þykir fátt flottara en hjól sem er farið að láta á sjá en þjónar tilgandi sínum fullkomlega. Það ber líka eigendanum gott vitni og endurspeglar þá virðingu sem hann hefur sýnt gripnum.

Fjarðarpósturinn er með á nótunum

Guðni Gíslason, ritstjóri Fjarðarpóstsins, var meðal þeirra sem mættu á opin fund um bættar aðstæður til hjólreiða í Hafnarfirði sem að fram fór á fimmtudaginn s.l. Í blaðinu 10. mars gerir Guðni kjarnan af því sem að fram kom á þeim fundi að umfjöllunarefni í leiðaranum:

Úr leiðar Fjarðarpóstsins þann 10. mars 2011

Þá er einnig jákvæð umfjöllun um fundinn í blaðinu:

Úr Fjarðarpóstinum þann 10. mars 2011

Umfjöllun um reiðhjól sem samgöngutæki og þá sem hjóla fær orðið mun meiri umfjöllun en áður í fjölmiðlum og þar er Fjarðarpósturinn engin hælbítur. Jákvæð umfjöllun um ágæti hjólreiða er mjög mikilvæg ef að reiðhjól eiga að ná fótfestu sem samgöngutæki í borginni. Fjölmiðlar ráða miklu um það hvort hjólreiðar eru "main-stream" eða "sub-culture". Það að hjóla verður að vera "eðlilegt" svo að fjöldinn hjóli. Fólki þarf að finnast það vera eðlilegur hluti af umhverfinu en ekki skrýtið, eða óvenjulegt þegar það sest á hnakkinn og hjólar í vinnuna eða á videóleiguna.

Það er ánægjulegt að bæjarblaðið í Hfj. skuli ekki láta sitt eftir liggja í þeim efnum.

"Lifandi" borg

(Gohst Digital)

Eftir niðurrifs-stefnu liðinna áratuga, þar sem fjöldi húsa í miðbæ RVK var látin víkja fyrir "Loftköstulum", sér loks fyrir endann á lágkúrunni.
Stórtækar hugmyndir um "uppbyggingu" miðborgarinnar eru sem betur fer komnar í kælir. Á meðan vinnur tíminn með húsunum sem staðið hafa frá því byggð tók að myndast í borginni. 

Bílvæðingin í RVK á sér margar birtingarmyndir sem ekki hafa eingungis haft áhrif á gangandi vegfarendur eða þá sem hjóla. Í borginni hafa verið rifin- eða flutt gömul hús til að rýma fyrir götum eða bílastæðum.
Þannig hefur glatast menningarsaga og menningarlandslag auk þess sem að sundur-slitin-götumyndin í augnhæð fær á sig óaðlaðandi og óspennandi mynd.
Aðlaðandi og spennandi götumynd eru einkenni „lifandi“ borga og ein af forsendum þess að  fólki gangi eða hjóli. Það að fólk gangi eða hjóli í borgum er svo annað af einkennum "lifandi" og áhugaverðra borga.

"Almenningsvagnamenn"

Virðulegur maður á hjóli (das2011)

Af hverju er ég „hjólreiðamaður“ þótt ég hjóli stundum. Ég veit ekki til þess að þeir sem fara leiðar sinnar á bílum séu kallaðir „ökumenn“; eða þeir sem nota strætó séu kallaðir: „almenningsvagnamenn“. Það er svolítið sérstakt að vera auðkenndur við þá leið sem þú velur þér til að komast á milli staða. Kannski lýsir þessi orðræða best stöðu hjólreiða í íslensku borgarskipulagi. Getur verið að þeir sem hjóla séu taldir öðruvísi – jafnvel skrýtnir? Ýtir orðræðan undir aðgreiningu hjólreiðamanna frá öðrum vegfarendum og viðheldur þeirri ímynd að þeir sem hjóla séu jaðarhópur. Ég held að á meðan svo er megi ekki búast við því að hjólreiðar ná fótfestu sem samgönguleið. Ábyrgð skipulagsyfirvalda er mikil í þessum efnum og skipulag borga og bæja verður að gera ráð fyrir þeim sem kjósa hjóla sinna leið, jafnt og annarra, svo að reiðhjól verði gildandi samgöngutæki.

Tengingin við Garðarbæ III: Herjólfsbraut - Álftanesvegur - Hraunholtsbraut

Þriðja af fjórum tengingum við Garðarbæ frá Hafnarfirði er um Álftanesveg: frá Herjólfsbraut að Hraunholtsbraut í Sjáland.

Tenging III við Gbr: Herjólfsbraut við Hrafnistu - Álftanesvegur - Hraunholtsbraut

 Á Hraunholtsbraut, við Hrafnistu, hefur verið komið fyrir hjólavísum sem ég held að sé einsdæmi í Hafnarfirði (Reyndar geri ég mér ekki fullkomlega grein fyrir því hvort þetta sé í Hafnarfirði þar sem ég þekki ekki Hreppmörkin nákvæmlega. Ég veit þó að Hrafnista er í Garðarbæ og íbúðir fyrir eldri borgara í raðhúsum einnig). Þegar komið er að Álftanesvegi þarf að fara yfir veginn og inn á ágætis hjólastíg sem á sér langa sögu og hefur verið mikið notaður af hjólandi-, gangandi- og skokkandi vegfarendum. Það er varhugavert að fara þarna yfir og kanski komin tími á ljós á þessum stað þar umferð hefur aukist mikið og hraði er einnig mikill. Hjólað er meðfram Álftanesvegi í austur átt þar til komið er að Hraunholtsbraut þar sem stígurinn beygir í norður í átt að Sjálandi. Þar tekur við góður hjólastígur alla leið að Arnarnesinu.

Göngu- og hjólastígur í Sjálandi

Þessi tenging er að mínu mati sú besta við nágrannasveitarfélagið Garðarbæ. Að vísu er hún útúr leið fyrir lunga bæjarbúa beggja bæjanna en sem útvistarleið er hún til fyrirmyndar. Þeim sem búa í Norðurbænum í Hfj. og á Hraunsholtinu í Gbr. nýtist þessi leið hins vegar vel til samgangna. Það er ekki hægt að segja að það séu neinir flöskuhálsar eða farartálmar á leiðinni en því fylgir þó nokkur áhætta að þvera Álftanesveginn.

Það er gott að hjóla í miðbænum



Austurgatan (das2011)

 Þrátt fyrir að höfuðborgarsvæðið hafi fyrst og fremst verið skipulagt út frá forsendum einkabílsins hafa áherslur verið að breytast á síðust misserum. Undanfarið ber meira á því að verið sé að skoða samspil reiðhjóla og hvaða leiðir séu bestar í þeim efnum: hjólastígar, hjólareinar eða hjólavísar?

Ég held að það sé engin ein lausn sem virki fyrir alla borgina. Austurgatan í Hafnarfirði er dæmi um götu sem engu þarf að breyta - þar er gott að hjóla. Það sama gildir um aðrar götur í miðbæ Hafnarfjarðar og Reykjavíkur reyndar einnig. Gamlir miðbæir henta vel sem samrými hjóla og bíla þar sem umferð er hæg og nægt pláss. Annað gildir hins vegar um umferðarþungar götur þar sem betur færi að leggja hjólareinar eða hjólavísa.

Mikilvægast er að hægt sé að tvinna saman ólíkum farartækum: Reiðhjólum, strætisvögnum og einkabílum, á þann hátt að gert sé ráð fyrir öllum og allir séu boðnir velkomnir í umferðina - ekki síst gangandi vegfarendur.