15. mars. 2011

Uppruni myndar ókunnur. Vonandi verður engin óður.

Undanfarið hef ég hjólað allra minna leiða en bloggað minna. Ég hef jafnan sótt innblástur fyrir bloggið í ferðum mínum en að undanförnu hef ég ekki orðið var við neitt áhugavert. Að vísu mætti ég aftur kanínu í Öskjuhlíðinn, hvítri að þessu sinni, og svo hefur Tjaldur einn komið sér vel fyrir við enda flugvallarins í Vatnsmýrinni. Ástæður þessa andleysis er að finn í því að ég farin að hjóla með Ipod en slíkan grip hef ég ekki brúkað áður. Ég hef að vísu átt tækið í tæp tvö ár en hann hefur dvalið í kassanum frá því að Margrét færði mér hann í afmælisgjöf. En nú hef ég fundið not fyrir hann. Ég hef sett (með hjálp Odds Snæs) hljóðbækur inn á hann. Þessa stundina er ég að hlýða á sögu Péturs W. Kristjánssonar, "Pétur Poppari" eftir Kristján Hreinson í flutningi Gísla Rúnars Jónssonar. Sagan er einstaklega lifandi og skemmtilega skrifu af Kristjáni og Gísli hefur alltaf verið minn uppáhalds leikari. Pétur er einhver sú skemmtilegasta og viðkunnalegast persóna sem ég hef lesið um (eða í þessu tilfelli hlustað um) og ég kvíði því að að Gísli ljúku lestrinum. Satt best að segja á sagan hug minn allan á hjólinu þessa stundina og umhverfið svífur hjá án þess að ég verði var við neitt. "Algjört dúndur" eins og Pétur myndi segja.

Áhugaverðar ferðir um helgina

Um helgina fara fram kynningar á land- og jarðfræðideild HÍ með frekar óhefðbundnu sniði. Jarðfræðin ætlar að skella sér í strætó og segja frá á meðan landræðingar skella sér á bak hjóla og tala um borgina:

Fréttablaðið þann 8. mars 2011

Ritstjóri dashjól mun taka þátt í reiðinni og jafnvel gera sig gildandi undir lok ferðar. Það væri gaman ef margir myndu mæta og er hér með skorað á fróðleiksþyrsta að taka daginn frá.

Hringjarinn frá Notre-Dame

Líkt og Hringjarinn frá Notre-Dame, sem fannst sem ungabarn á tröppum kirkjunnar, þá fann ég þennan aldna hnúfubak við hliðið að Bjarnabæ í gærdag. Hvort það tíðkist enn að skilja munaðarlaus hjól eftir við heimili þar sem vitað er að það fær góðar móttökur skal ósagt látið, en ég færði höfðingjann inn fyrir hliðið og stillti honum upp þar sem hann blasir við hverjum þeim sem gengur Suðurgötuna. Hann er í góðu standi og mér þætti sárt að sjá hann ekki á götunum að nýju. Það er augljóst að hjólinu hefur verið haldið vel við og að einhverjum hefur þótt vænt um það.

Hér með er lýst eftir eigandanum og honum boðið að koma og sækja gripinn og jafnvel þiggja kaffi. Verði hann ekki sóttur mun ég koma honum í örugga geymslu.

Trek 930 Singletrack 199? (HG2011)